Incidentmanagement Expert Timo

Even voorstellen: Wie ben je en wat is jouw functie binnen Wilchem?
Mijn naam is Timo Buijl, ik ben 34 jaar en thuis vooral druk met het zorgen voor mijn lieve vrouw Marieke en onze vier kinderen van 16, 11, 10 en 3 jaar. Binnen Wilchem werk ik als Incidentmanagement Expert.

Hoe ben je bij Wilchem terechtgekomen?
Van 2009 tot en met 2015 heb ik bij het Korps Mariniers gediend. Dat was een bijzondere tijd waarin ik veel van de wereld heb mogen zien. Het mooie aan defensie is ook dat je er vriendschappen voor het leven opdoet; met veel oud-collega’s heb ik nog steeds contact. Een van hen was al bij Wilchem begonnen en nodigde mij uit om eens een proefdag mee te lopen. Dit was nadat ik had aangegeven defensie te willen verlaten om meer tijd met mijn gezin door te brengen. Die meeloopdag voelde meteen goed, en zo is het balletje gaan rollen.

Wat houdt jouw rol als Incidentmanagement Expert precies in?
Mijn werkzaamheden zijn behoorlijk divers. Ik onderhoud de contracten die aan mij zijn toegewezen, maak offertes voor bestaande en nieuwe klanten en draai OVD-diensten in de avond en nacht om de meldkamer te ondersteunen. OVD staat voor Officier van Dienst. In deze rol beantwoord je vragen van medewerkers waarop de meldkamer geen direct antwoord heeft. Bij grotere incidenten speel je een cruciale rol en neem je, wanneer nodig, beslissende keuzes.

Daarnaast draag ik samen met mijn collega’s zorg voor het personeel. Die afwisseling maakt het werk juist zo interessant.

Wat vindt je het meest uitdagend aan je werk, en waar haal je de meeste voldoening uit?
De grootste uitdaging is om de klant volledig te ontzorgen. Als je na afloop positieve feedback krijgt, weet je dat je het goed hebt gedaan. De meeste voldoening haal ik uit de momenten waarop het enorm druk is en we het tóch samen voor elkaar krijgen. Als team zorgen we ervoor dat alle klanten worden geholpen en dat het personeel op de juiste plekken staat, zonder dat de klant merkt hoe hectisch het eigenlijk is. Dat teamgevoel is waar je het voor doet.

Zijn er projecten die je zijn bijgebleven?
Absoluut. De mooiste projecten stammen nog uit de tijd dat ik zelf incidentenbestrijder of incidentcoördinator was, bijvoorbeeld bij een stookolieboot. Dat zijn langdurige klussen met een groot team, waarbij je echt voelt dat je samen iets neerzet. Hoe zwaar het soms ook is, je klaart de klus altijd met elkaar.

Een andere klus die ik nooit zal vergeten was een dumping van onbekend chemisch afval midden in weilanden, in het pikkedonker zonder verlichting. We hebben daar een complete sanering uitgevoerd en alle kapotte vaten moeten verpakken nadat ze met een kiepaanhanger waren gedumpt. Ik stond daar samen met een vaste, trouwe collega waar ik vast mee op klus ging. De gesprekken die je dan voert, de improvisaties die je ter plekke moet bedenken, dat zijn momenten die blijven hangen en die het vak zo bijzonder maken. Uiteraard altijd met veiligheid als hoogste prioriteit.

Zijn er ook situaties die, hoe zwaar ook, indruk maken om een andere reden?
Misschien klinkt het gek, maar incidenten waarbij helaas mensen zijn omgekomen, blijven me ook bij. Niet vanwege het verlies zelf, dat is altijd tragisch voor de betrokkenen en nabestaanden, maar vanwege de enorme druk die erbij komt kijken. Wegen of spoorlijnen moeten snel weer open, dus er moet direct en zorgvuldig worden gehandeld om de impact zo klein mogelijk te houden. Die verantwoordelijkheid vraagt scherpte, samenwerking en snelheid.